KEIZERSGRACHT AMSTERDAM

Totale verbouwing en renovatie grachtenpand met prachtige halsgevel uit 1670.

Tekst: Ellen Leijser, gepubliceerd in Residence oktober 2019

Van Zwetselaars ontwerp-DNA is helder: hij houdt van het contrast tussen oud en nieuw, om geschiedenis en toekomst met elkaar in mixen, in balans te brengen. Hij gebruikt graag het woord heritage om aan te geven waar zijn hart ligt.

Zo is hij ook te werk gegaan in het pand aan de Amsterdamse Keizersgracht, dat hij in opdracht van de nieuwe eigenaren – een ondernemend echtpaar met de blik gericht op het buitenland – compleet aanpast aan de wensen van deze tijd. 

Het klinkt helemaal niet zweverig als Van Zwetselaar zegt dat hij de wereld een ‘beetje mooier wil maken’. Integendeel zelfs, het is heel down to earth. ‘Ik heb mezelf een hoger doel gesteld toen ik begon. Mijn opdrachtgevers zijn mensen die alles al hebben. Wat kan ik dan nog betekenen, vroeg ik me af. Het gaat me niet alleen om iets moois te maken, maar ook om het cultureel erfgoed in stand te houden. Ik plak geen decor, dan krijg je een hotelkamer met mooie spullen. Wij gooien het juist open en gaan op zoek naar de geschiedenis.’’

 

Voor Van Zwetselaar is het belangrijk dat hij een klik heeft met zijn opdrachtgevers. ‘Het komt zo vanuit mijn tenen dat het bijna niet anders kan. Er gaan intensieve sessies aan vooral. In dit geval kreeg ik carte blanche, de eigenaren kenden mijn werk en hadden veel respect voor de manier waarop ik oud en nieuw met elkaar vervlecht.’

De woning bestaat uit een voor- , een achter- en een tuinhuis, de eerste steen is gelegd in de zeventiende eeuw. ‘Het was een huis vol asymmetrie, heel onsamenhangend, alles was uit het lood. Wij hebben er weer een geheel van gemaakt. Zo hebben kastelementen van een stalen profiel met notenhout ontworpen, als contrast met al de barokke elementen van het huis. Doordat die kasten in allerlei kamers terugkomen, ontstaat er een eenheid, op een heel subtiele manier. Een grote verrassing was het oude atrium. Dat hebben we in oude stijl kunnen brengen. En op de trap zaten bijvoorbeeld wel zes lagen verf. Die is nu helemaal kaal geschuurd waardoor het eeuwenoude eiken weer zichtbaar is. Daarna is hij met monumentale was behandeld.’ Met een trotse glimlach: ‘Hij is echt schitterend geworden.’

Vier elementen

Als de opdrachtgeefster een paar jaar geleden terugkomt van een reis naar de Himalaya, en er met Van Zwetselaar over spart, ontstaat het idee om de renovatie op te hangen aan de vier elementen aarde, vuur, water en lucht.

‘Het element vuur zit heel duidelijk in de keuken, dat brandt gewoon. De wanden zijn geschilderd in vlammend oker. De man is een amateur profkok. Alles zit er in, het is een professionele keuken. ‘

Het element aarde zit in het souterrain. Half onder de grond, met de connectie met de tuin. In het souterrain staat een prachtige door Van Zwertelaar ontworpen tafel. ‘Hij is gemaakt van een iep die was omgewaaid aan de Keizersgracht. We hebben er planken van gezaagd en in epoxy gegoten.’

Het element lucht zit in de blauwe stijlkamer. ‘Daar is alles te overzien. Daar kunnen ze met zijn tweeën een lekker glas whisky drinken als ze terugkomen van een verre reis. En de lucht zit ook in hun slaapkamer die daarboven ligt. Die is zo ontworpen dat je vanuit de koffer kunt leven, want dat doen ze heel veel. Ze zijn veel weg.

Er zijn wel kasten, maar de belangrijkste kast is de kast waar ze hun koffer kunnen open slaan.’

Als Van Zwetselaar over het vierde element water vertelt, beginnen zijn ogen te stralen. ‘Het water zit vooral in de werkkamer van de opdrachtgeefster. Zij heeft een werkkamer aan de grachtzijde. De ramen zijn er bijna tot op de vloer. Er is een heel fijne lounge, met kussen op de vloer, het heeft iets bohemians.  Er staat ook een bureautje van waar je de gracht mooi kunt zien. Dat is echt een inspiratieplek. Ik heb daar veel zeegroen, wat groenblauw en grijsgroen gebruikt.’ Met een zucht: ‘Ik zou daar zó kunnen werken.’

In het huis ligt een kleed dat Van Zwetselaar heeft ontwikkeld in samenwerking met Frankly Amsterdam. Het wordt een complete lijn die binnenkort wordt geïntroduceerd. ‘Alle ontwerpen zijn reflecties van water. Mijn basis ligt op zee. Ik heb vroeger met mijn broer en zus een zeilschool gerund op Texel. Voor mensen die aan zee wonen, maak ik een kleed met zeereflecties, in Amsterdam of Utrecht zijn het binnenwaterreflecties. Het kleed voor de Keizersgracht bestaat uit reflecties met een aardse toon.’

De reflecties vertellen veel over Van Zwetselaar zelf. ‘Ik kijk altijd wat de reflectie in de ziel is. Dat is mijn kracht: reflecteren van de tijd, van de ziel, van wat het huis ooit was. Maar die reflecties gaan ook over mij. Als ik weer te veel wordt opgezogen door mijn werk, pak ik mijn surfplank. Een surfplank tegen de muur is niet alleen een leuke decoratie, het is voor mij ook broodnodig zodat ik eraan herinnerd word dat ik altijd kan uitzoomen. Als ik alleen op zee lig en de wereld op een afstand bezie, brengt dat rust in mijn hoofd.’

Een paar maanden na de voltooiing van het project gaf het echtpaar een feestje om iedereen te bedanken. ‘Het mooiste compliment kregen we die avond. De opdrachtgever vertelde dat ze op veel mooie plekken op aarde huizen hebben, maar dat dit het eerste huis is waar ze zich echt helemaal thuis voelen.’

Project Jeroen van Zwetselaar – Keizersgracht, Amsterdam

BACK